Hala produkcyjna, wiata i konstrukcja przy zakładzie chemicznym mogą być wykonane z podobnej stali, ale wymagają innego podejścia do ochrony przed korozją. Znaczenie mają warunki otoczenia, sposób użytkowania obiektu oraz oczekiwany czas do renowacji. Dlatego wybór farby warto poprzedzić oceną tego, na co zabezpieczana powierzchnia będzie narażona.
Dobrze dobrany system powłokowy pomaga ograniczyć koszty późniejszych napraw. Jego skuteczność zależy jednak również od przygotowania stali i warunków malowania. Co trzeba uwzględnić, planując takie prace?
Najpierw warunki, w których pracuje konstrukcja
Innego zabezpieczenia potrzebuje stal wewnątrz suchego, ogrzewanego budynku, a innego elementy wystawione na deszcz, zanieczyszczenia przemysłowe czy zasolone powietrze. Punktem odniesienia przy projektowaniu ochrony jest kategoria korozyjności środowiska, określana z wykorzystaniem norm z serii ISO 12944.
Jej ustalenie pomaga dobrać system malarski, grubość powłoki i wymagania dotyczące przygotowania podłoża. Sama informacja, że farba jest „antykorozyjna”, nie wystarcza do oceny, czy sprawdzi się w danym miejscu.
Warto przy tym uwzględnić różnice w obrębie jednego obiektu. Konstrukcja wewnątrz hali może pracować w innych warunkach niż jej zewnętrzne podpory. Osobnej oceny wymagają także miejsca, w których gromadzi się woda lub regularnie skrapla wilgoć. Podział na takie strefy pozwala dopasować ochronę do rzeczywistych potrzeb.
Trwałość powłoki a warunki gwarancji
Przed wyborem systemu należy ustalić, jak długo zabezpieczenie ma służyć do pierwszej większej renowacji. Ma to szczególne znaczenie tam, gdzie ponowne malowanie wymaga zatrzymania produkcji, ustawienia rusztowań lub ograniczenia dostępu do części obiektu.
Trwałość przyjmowana przy projektowaniu systemu nie jest równoznaczna z okresem gwarancji. Te kwestie warto rozdzielić już w specyfikacji i ofercie. Jasne ustalenia dotyczące zakresu prac, odbioru i późniejszego utrzymania powłoki ułatwiają współpracę inwestora z wykonawcą.
Każda warstwa ma swoje zadanie
Zabezpieczenie stali często składa się z gruntu, warstwy pośredniej i farby nawierzchniowej. Grunt zapewnia przyczepność do podłoża i uczestniczy w ochronie antykorozyjnej. Warstwa pośrednia pozwala uzyskać wymaganą grubość systemu, a nawierzchnia odpowiada za odporność na czynniki zewnętrzne oraz wygląd powierzchni.
Nie każda konstrukcja wymaga jednak układu trójwarstwowego. Liczbę warstw, ich grubość i rodzaj produktów dobiera się do warunków eksploatacji oraz dokumentacji danego systemu. Ważna jest też zgodność poszczególnych farb — przypadkowe połączenie gruntu i nawierzchni może nie zapewnić oczekiwanych właściwości.
W ochronie konstrukcji stalowych wykorzystuje się między innymi systemy łączące powłoki epoksydowe z nawierzchnią poliuretanową. Przy elementach wystawionych na słońce znaczenie ma odporność warstwy końcowej na promieniowanie UV, która pomaga utrzymać kolor i wygląd zabezpieczenia.
Farby z tej grupy można znaleźć w ofercie AL-KOR, sklepu z farbami przemysłowymi i partnera publikacji: https://al-kor.eu/sklep/farby-przemyslowe/farby-poliuretanowe
Przygotowanie stali ma znaczenie dla trwałości zabezpieczenia
Nawet dobrze dobrana farba nie zrekompensuje błędów w przygotowaniu powierzchni. Przed malowaniem trzeba usunąć zanieczyszczenia, rdzę i pozostałości starych powłok w zakresie wymaganym przez wybrany system. Stopień oczyszczenia oraz profil chropowatości powinny odpowiadać zaleceniom producenta.
W wielu pracach przemysłowych stosuje się obróbkę strumieniowo-ścierną. Jej wykonanie nie zastępuje jednak usuwania tłuszczów czy kontroli obecności soli. Przed nałożeniem gruntu powierzchnia powinna być również odpylona i sprawdzona pod kątem pozostałych zanieczyszczeń.
Szczególnej uwagi wymagają krawędzie, spoiny i trudno dostępne połączenia. W tych miejscach trudniej uzyskać równomierną powłokę. Zależnie od specyfikacji potrzebne może być dodatkowe przygotowanie krawędzi oraz malowanie paskowe, czyli miejscowe naniesienie farby na newralgiczne fragmenty konstrukcji.
Warunki aplikacji trzeba kontrolować na miejscu
Termin prac warto zaplanować z uwzględnieniem temperatury powietrza i stali, wilgotności oraz ryzyka kondensacji. O tym, czy można rozpocząć malowanie, decydują wymagania podane w karcie technicznej produktu i pomiary wykonane na obiekcie. Sama ocena pogody nie wystarczy: chłodna stal może pokrywać się wilgocią także wtedy, gdy powietrze wydaje się ciepłe.
Równie istotne są odstępy między nakładaniem kolejnych warstw i czas utwardzania. Harmonogram powinien zostawiać miejsce na te etapy, a także na kontrolę grubości oraz jakości wykonanej powłoki.
Jednym z produktów dostępnych w ofercie AL-KOR jest Sigmadur 550. Przy rozważaniu jego zastosowania warto sprawdzić kartę techniczną i zalecany układ warstw: https://al-kor.eu/produkty/farby-poliuretanowe/sigmadur-550-kolor-20l
Wybór konkretnej farby jest częścią szerszego planu zabezpieczenia konstrukcji. Gdy wymagania dotyczące środowiska, podłoża i wykonania zostaną ustalone przed rozpoczęciem prac, łatwiej porównać oferty i ocenić, czy proponowany system odpowiada potrzebom obiektu.
Artykuł sponsorowany
